عشق در دل شده پيدا چو تو پيدا شده ای

لب غمگين شده خندان ، که تو با ما شده ای

همه هيچم شده هستی ، شب تارم لب گور

دل زارم شده مجنون که تو ليلا شده ای

اسیر دام خیالم پریده ام به هوایت

تمام آرزوی دل فدای خاطره هایت  

تمام حرف دلم را سلیس و ساده بگویم

دلم گرفته برایت برای ناز صدایت

دیری‌است از خود، از خدا، از خلق دورم

با این‌همه در عین بی‌تابی صبورم

پیچیده در شاخ درختان، چون گوزنی

سرشاخه‌های پیچ‌درپیچ غرورم

هر سوی سرگردان و حیران در هوایت

نیلوفرانه پیچكی بی‌تاب نورم

بادا بیفتد سایه‌ی برگی به پایت

باری، به روزی روزگاری از عبورم

از روی یكرنگی شب و روزم یكی شد

همرنگ بختم تیره رختِ سوگ و سورم

خط می‌خورد در دفتر ایام، نامم

فرقی ندارد بی‌تو غیبت یا حضورم

در حسرت پرواز با مرغابیانم

چون سنگ‌پشتی پیر در لاكم صبورم

آخر دلم با سربلندی می‌گذارد

سنگ تمام عشق را بر خاك گورم

والنتاین

روز عشاق واقعی

که عشقی پاک دارند

مبارک باد

رصد ماهواره امید

شما عزیزان می توانید با کلیک بر روی تصویر زیر

ماهواره امید ایران را بصورت زنده رصد کنید 

( )

الا ای دل به دیـــدار تــو خــرسنــد

الا ای جــــــان بـه وصــلت آرزومنـــد

الا ای دیــــده بــر روی تــــو روشـــن

الا ای خــــاطر از بـــوی تــــو گلشن

ترا دل هست در شهر و وطن خوش

منم چون گیسویت خـاطر مشــوش

نــه ببــــریدی زمـــن پیـــونــد یـــاری

نـــه مــــن کــردم خــلاف دوستداری

چــــو مـــن در تار زلفت بسته ام دل

رها گشتن از این دام است مشکل

روم هــــرجـــا بود عشــق تو در دل

نمــــی گردد ز دل عشـــق تو زایـل

چنــان در گــردنــم پیـــوند یار است

کـــه تا مـــادام عمـــرم بـرقرار است

شـــود جســمم اگر آغشته در گل

مکــــن بـــاور رود مهــــر تــــو از دل

مــــدام از اشتیــــاقت اشکبـــــارم

مـــــدام انـــــدر فـــراقت بیقــــــرارم

نــــــه در سر جز خیال تو خیــــالی

نــه انــــدر دل تمنــــای وصـــــالــی

نــــه دل الـــفت پذیرد بـا دگــــر کس

که باشد در جهان عشق رخت بس

تــــو کـــه درمــــان درد دردمنـــــدی

چــــرا درمــــان درد مـــن نبــــاشی

دگـــر لیلـــی ز مردن کی کنـــد بیم

که جان کـــرده به هجران تو تسلیم    

کوچه را آب گرفت ونرسیدم به قرار!...

بارش لعنتی اش تند شده لاکردار

توی این بارش یکریز کلاغی پر زد

چه بگویم که خدا لج شده با من انگار

چه قدرنقشه کشیدم که خرابش نکنم

حرف هایی که قرار است بگویم اینبار

وچه بی حوصله از فرصتمان کم کردم!!!...

جرات فاصله هایی که نمی شدتکرار

همه تقصیر خودم بود؛نمی فهمیدم

لعنتم برخودم وهرچه که دارم به تبار

همه ی شهر خبر دار شد از گریه ی من

که تو رفتی به سفر دیر شدو....سوت قطار......

روی این ریل حضور تو چه گرم است هنوز

گرچه من یخ زدم از نقطه ی کور دیدار....

وقت برگشتن من بند شدو بند آمد!!

نوبت چشمم شد  تا که ببارد رگبار....

کاش یک بار تو را.... کاش تو را میدیدم!

فرصت دیدن چشمان تو تنها یک بار........

□□□

کاش یک بار تو را .....

 وااااااای تو را میبینم!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟

تو که لبخند به لب تکیه زدی

 بر دیوار.....؟؟؟؟؟؟؟