مادرم دیده به سویت نگران است هنوز

غم نادیدن تو بار گران است هنوز

آنقدر بر همگان مهر و وفا کرده ای تو

نام نیکت همه جا ورد زبان است هنوز

دوباره دل هوای با تو بودن کرده ...

                      نگو این دل دوری عشقتو باور کرده .....                       

 دل من خسته از این دست به دعاها بردن ،

همه ی آرزوها با رفتن تو مردن .

حالا من یه آرزو دارم تو سینه ...

که دوباره چشم من تو رو ببینه.

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم ...

آخه تو رنگ چشات هیبت دنیارو دیدم...

توی هفت تا آسمون تو تک ستاره ی منی ...

به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم ....

حالا من یه آرزو دارم تو سینه ...

که دوباره چشم من تورو ببینه ...

کاش بودی تا دلم تنها نبود

تا اسیر غصه فردا نبود

کاش بودی تا برای قلب من

 زندگی این گونه بی معنا نبود

يکي مي پرسد اندوه تو از چيست؟

سبب ساز سکوت مبهمت کيست؟

برايش صادقانه مي نويسم

براي آنکه بايد باشد و نيست

كاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگیم بود

دو تاچشم پر از اندوه - واسه دل شكستگیم بود

همه آرزوم اینه - كه دستام توی دستای تو باشه

تنگی این دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چی ؟

خدا نخواسته ؟

من تو آغوش تو باشم ؟؟؟؟؟

قول میدم با داشتن تو هیچ غمی نداشته باشم

همه هستی قلبم - تو دو حرف خلاصه میشه

عشق تو

بودن با تو

دو نیاز زندگیم شه

پرم از ترانه تو گرچه واژه ها حقیرن

خوبه وقتی نیستی پیشم اونا دستمو میگیرن

راز عشق منو هیچ كس غیر مهتاب نمی دونه

تنها شاهد واسه غصه – گریه و تنهاییم اونه

وای اگه من این نبودم كاش پرنده باشم

تا از این دور بودن از تو ..

بتونم بلكه رها شم

یه پرنده شم شبونه بكشم پر به خیالت

برسم به لونه تو

بگیرم سر زیر بالت

زندگیم رنگ خدا بود

اگه تنها تو رو داشتم

اگه میشد واسه گریه

رو شونت سر میگذاشتم