چند روز ديگه بهار مياد و همه‌چيز رو تازه مي‌كنه،

سال رو، ماه رو،روزها رو، هوا رو، طبيعت رو،

ولي فقط يك چيز كهنه ميشه كه به

همه اون تاز‌گي مي‌ارزه، و اونم

«دوستيمونه»!

بهار بهترين بهانه براي آغاز،

وآغاز

بهترين بهانه براي زيستن است

مثل ماهي زنده

مثل سبزه زيبا

مثل سمنو شيرين

مثل سنبل خوشبو

مثل سيب خوش رنگ

و مثل سکه با ارزش باشيد

باتبريک سال نو
عاقبت زمستان رفت و رو سياهيش براي ما موند
..
...
....
....
حاجي فيروز

بهار آمد جوانی را پس از پیری زسر گیرم

کنار یار بنشینم زعمر خود ثمر گیرم

به گلشن باز گردم با گل و بلبل در آمیزم

به طرف بوستان دلدار مهوش را به بر گیرم

خزان و زردی آن را نهم در پشت سررورنی

که در گلزار جان از گلعذار خود خبر گیرم

پرو بالم که دردی از غم دلدار پرپر شد

به فروردین به یاد وصل دلبر بال و پر گیرم

به هنگام خزان در این خراب آباد نشینم

بهار آمد که بهر وصل او بار سفر گیرم

اگر ساقی از آن جامی که بر عشاق افشاند

بیفشاند به مستی از رخ او پرده بر گیرم 

گفتی٬ بهار که بیاید برمیگردی٬
گفتی٬ اولین باران بهاری که ببارد٬ برمیگردی
گفتی که می آیی٬ با بهار می آیی...
نمیدانی که بهار چگونه بهار را انتظار کشید
نمیدانی که بهار طلوع خورشید را میشمرد
نمیدانی که بهار٬ آرزو میکرد روزهایش شب شود٬
نمیدانی که بهار٬ برایت هفت سین عشق چیده بود٬
نمیدانی که...
آخر فکر میکرد که روز اول بهار باز میگردی٬
فکر میکرد که تو هم دلت برای بهار تنگ شده است٬
فکر میکرد که تو هم مثل بهار٬ منتظر بهانه ای برای آمدن بودی٬
فکر میکرد که تو هم دلت را یک جای دیگر٬ جا گذاشته ای٬
فکر میکرد که ...
بهار آمد ولی تو نیامدی٬
بهار آمد ولی بهار چشم انتظار ماند٬
بهار آمد ولی بهار بوی پیراهن تو را نشنید٬
بهار آمد ولی چشمان بهار به راه ماند!
بهار آمد ولی...
با خود گفتم٬ باران که ببارد می آیی٬ ولی تو نیامدی!
با خود گفتم٬ عاشق بارانی٬ آخر تو خود بارانی٬ ولی تو نیامدی!
با خود گفتم٬ شاید با باران بعدی می آیی٬
با خود گفتم٬ اینبار چشم به آسمان میدوزم٬ شاید باران ببارد٬
باران هم بارید٬ ولی تو نیامدی!
عشق بهار زیر باران خیس شد٬
چشمان بهار همرنگ باران شد٬
تنش بوی باران گرفت٬
سکوتش صدای باران گرفت٬ ولی تو نیامدی!
پشت پنجره اشک ریختم٬
سراغت را از پروانه ها گرفتم٬
نجواهای عاشقانه ام را در گوش قاصدک گفتم٬
از ستاره ها جویای احوالت شدم٬
ولی تو نیامدی!
و امشب باز باران می بارد٬ نازنینم!
می گویند باران رحمت است٬
بوقت باران٬ هر آرزویی کنی٬ اجابت است٬
من تو را از باران میخواهم٬
آخر بهار دارد میرود٬
شاید تا بهار آینده٬ دیگر باران نبارد٬
چرا نمی آیی؟
مگر دلتنگ بهار نیستی؟
مگر عطر یاسها را از یاد پرده ای؟
مگر...
وای اگر برگردی٬ چه میشود!
عطر تنت با عطر یاسهای باغچه که همراه شود٬ حیاطمان بوی بهشت می گیرد٬
اگر برگردی٬ بهار پروانه ها را خواهد گفت که دورت را حلقه کنند٬
اگر برگردی٬ بهار دوباره بهار میشود٬
اگر برگردی رویای بهار باز آفتابی میشود٬
باز امشب٬ هق هق بهار٬ در میان فریادهای باران گم شد٬
باز دست گلی که برایت چیده بودم٬ توی گلدان پژمرده شد٬
باز احساس ترک خورده بهار هزار پاره شد٬
باز...
باز هم چشم انتظارت می مانم٬
می دانم که می آیی٬ با بهار می آیی ... با باران می آیی!

امروز همه جا نمی دونم چرا بوی عید میداد....

از خونه که اومدم بیرون هوا بوی بهار میداد خیلی زیاد...

همینطور که راه می رفتم چشمامو بستم....

یهو احساس کردم روزای اول فروردینه...

وای تازه اسمون هم انقد خوشگل بود....

دلم میخواست می تونست برم تو اسمون بشینم....

بهار که میاد دل من یه طوری میشه....

وقتی درختا سبز میشن دوست دارم وسط درختا انقدر بدووم

که اونا هم به دویدن بیفتن...

چشامو می بندم و میشمرم....

می دونم که زودی باید چشامو باز کنم چون بهار اومده و نشسته کنار دستم...

چادر سبزشو پهن کرده و میگه بفرمایید سمنو ....

دستاشو که بگیرم شکوفه میدم .... هزار تا..... شکوفه های سفید و صورتی...

از شکوفه های سفید سیب میدم.... سیب عشق....

از شکوفه های صورتی.....میوه عشق درمیاد... خود خود عشق...

دامنتون رو که پهن کنید به همه یکی میرسه....

اونوقت منم مثل بهار چادرم رو می تکونم و یه دنیا میوه عشق میریزم تو دلاتون....

تازه ماهی گلی ها رو هم قسمت می کنه...

با هر شکوفه یه ماهی گلی کوچولو بم میده...

منم ماهی گلی ها رو نگه میدارم با میوه میریزم تو دامنتون...

ماهیا رو نگه دارید... هر کی ماهیش گلی تر باشه

سال دیگه سهم بیشتری از عشق می بره...

اگه خدا بودم انقدر عشق تو دامنتون می ریختم

که همتون با بهار سبزشید

سبز سبز سبز سبز