تورابا اشک خون از دیده بیرون رانده ام

که تا در جام قلب دیگری ریزی شراب ارزو را.

مگو با من مگو بامن مگو دیگر از این هستی ومستی.

من ان خودرو گیاه صحرای اندوهم

که گلهای نگاه و خنده هایم رنگ غم دارد.

مرا از سینه بیرون کن ببر از خاطر اشفته نامم را.

مرا بشکن مرا بشکن.تو سرتاپا وفا بودی تو با درد اشنابودی

ولی ای مهربان من بگو اخر که از اول کجا بودی.

کنون کز من به جز مشت پری در اشیان چیزی نمانده.

به جز اهی به زیر سقف اسمان چیزی نمانده.

بیا اتش بزن این اشیان این بال و پرهارا.

رها کن این دل تنها وغمگین را .

تورا راندم تو را راندم.که دست دیگری

بنیان کند روزی بنای عشق و امیدت.

تو را راندم ولی هرگز مگو با من که اصلا معنی عشق و محبت را نمی دانم.

که در چشمان تو نقش دردت را نمی خوانم.

تو را راندم ولی ان لحظه گویی اسمان میمرد

جهان تاریک می شد کهکشان میمرد.

درون سینه ام دل ناله می زد باز کن از پای زنجیرم

 که بگریزم به اغوشش بیاویزم به او با اشک خون گویم

نرو من بی تو میمیرم .

ولی من در میان های های گریه خندیدم

که تو هرگز ندانی بی تو یک تک شاخه ئ عریان پاییزم.

دگر از غصه لبریزم.

در این دنیا بمان بی من .

برای دیگری سر کن نوای عشق و مستی را .

بخوان در گوش دیگری اوای هستی را

تو ای تنها امیدم بی من از ان کوچه ها بگذر

مرا یکدم به یاد اورکه می گفتم

بیا امید جان من تن خود را ز قید ارزوهایش رها سازیم.

بیا میعاد خود را بر جهان دیگر اندازیم.

بیاد اور که اکنون بی تو خاموشم .

و من از خاطرهات  فراموشم.........

روزگار عشق ورزی ها گذشت

مرغ بخت ما از این صحرا گذشت

آن صفای خنده ها از لب گریخت

آن بهار عشق بی پروا گذشت

شوق هست و انتظار یار نیست

لفظ ماند و لذت معنا گذشت

عمر بود و عشق بود و یار بود

فرصتی دلخواه بود اما گذشت

آدمی در رنخ وغربت رنگ باخت

بسکه تنها آمد و تنها گذشت

خاطر ما روی آرامش ندید

عمر ما چون موج بر دریا گذشت

در سخن بودم شبی با آینه

گفتم:آن شادی چه شد؟ گفتا گذشت

بر من و تو روزگاری رفت و عشقی پا گرفت

عا قبت چرخ حسود این عشق را از ما گرفت

شادمانی بود و من بودم ،تو بودی ،عشق بود

عشق و شادی با تو رفت و غم مرا تنها گرفت

نغمه هامان در گلو بشکست و شادی ها گریخت

مرغ رنگین بال عشق ما ، ره صحرا گرفت

بوسه های آتشین بر روی لبهامان فسرد

آشنایی های ما رنگ جدایی ها گرفت

مرغ بخت آمد به بام خانه ام اما پرید

دولت عشق تو را ایام داد ، اما گرفت

داستان چشم گریان مرا از شب بپرس

ای بسا گوهر که از دست غم این دریا گرفت

جام لبریز امیدم را فلک بر خاک ریخت

عشق را از ما گرفت اما چه نا زیبا گرفت

از فریب روزگار ایمن مشو،کین بلهوس

بر سکندر داد ملکی را که از دارا گرفت

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت

صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

برو با رفتنت هیچ نمی شه؛

گیرم پس از دریغ دستات، دستام یخ بزنن،

گیرم پس از رفتن قلبت ، قلبم دیگه نطپه

گیرم با رفتنت دلم بیشتر از قبل بگیره؛

روزگارم از این که هست سیاهتر شه،

دیوونگیم بیداد کنه.  نبضی در رگ ها  نزنه

گیرم دیگه چشمی چشم به راهم نباشه

و چشمم چشم براه کسی نباشه

گیرم با رفتنت  زندگیم تموم  بشه

بیشتر از این ؟!!!!!  بالاتر از این ؟!!!!!!

پس تو برو ، برو عزیز رفتنی برو

برو که با رفتنت هیچ نمی شه!!!!!

تازه با رفتنت خودتم آزاد و رها میشی

به خواسته های دست نیافتنیت توی این مدت میرسی

فکرت آزاد میشه نفس عمیق میکشی

دیگه دل نگرون کسی نیستی

دلواپس کسی نیستی

کسی که نه ، دلواپس و نگرون ناکسی نیستی

اما اینو بدون با یه اشتباه حرمت همه چیزو شکستی

اشتباه بله یک اشتباه

نگو همه اشتباه میکنن

بله درسته اما

اشتباه داریم تا اشتباه

حرمت عشق ساده و پاک رو شکستی

حرمت خاطرات شیرین و تلخ رو شکستی

همیشه میگفتم بهت صبرم زیاده تحملم زیاده

مواظب باش یه وقت تحملم تموم نشه

کاسه صبرم پر نشه

اگه اینطور بشه دیگه خیلی سخته بازگشت و گذشت کردن

فکر میکردی دروغ میگم یا بقول خودت کلاس میزارم

حالا دیگه همون وقت فرارسیده

دیگه کاسه صبرم لبریز شده دیگه تحمل ندارم

واسه همین میگم میخوای بری برو

نمیخوام گرفتارم باشی دغدغمو داشته باشی

عزیزم برو

با رفتنت هیچ اتفاقی نمیفته

راستی گفتی که ایشالله عاشقی یه نفر بشی و

اون تورو بشکنه ، لهت کنه

اما من در جواب میگم

ایشالله عاشق کسی بشی که تو رو نشکنه و لهت نکنه

چون من اینو تجربه کردم اما دوست ندارم تو تجربش کنی

و گفته بود که هر وقت تنها بودی و دلت شکسته بود

یادت به من بیفته

در جوابت میگم هیچوقت تنها نیستم چون خدا با منه

اما همیشه دل شکسته هستم پس همیشه به یادت هستم

با تمام این حرفا بازم میگم میخوای بری برو

همیشه آرزوی بهترین ها رو برات داشتم و دارم

برو برو و بدون که هیچ اتفاقی نمیفته

برو و به خدای بزرگ و مهربون می سپارمت

خدا به همراهت

شنیدم عاشق شدی گل من مبارکه

بگو یارش می مونی تا پیش خدا نره

دیگه این باغ دلم میدونی جون نداره

توی رگهای دلم به خدا خون نداره

همه جام عشق تو بود اما رفتی از پیشم

ای خدا کاری بکن -بره- دیوونه بشم

میرم با چشمهای خیس تا که عاشق بمونم

نمیخوام که خودمو لایق تو بدونم

تو که رفتی بی دلیل حسرت و یاد و صدات

میسوزونه قلبمو دیگه مردم بی نگات

حسرت اون عشق تو با منو همراه منه

خاطرات و یاد تو یار و همراز منه

تو که رفتی بی دلیل  بگو جرم من چیه؟

تو که رفتی بی دلیل  بگو جرم من چیه؟

میدونی گریه چه سخته وقتی که ساده نباشی

میدونم که خیلی سخته مثل ابر ساده نباری

تو که جای من نبودی بدونی چه ها کشیدم

تو که مال من نبودی سیل غصه ها رو دیدم

زیر بارون نگاهم عشق تو یه جون پناه شد

نگو قسمتت همین بود که دلم برات فنا شد

وقتی از دلت می رفتم خنده کردی تا نبازی

نمیخوام ازم بمونه نه صدائی و نه رازی

از رو بام غصه هامون یه روزی پائین پریدم

دل من دنبال چاره اما راهی باز ندیدم

نفس های اخرم رو هدیه کردم به دو چشمات

از بدن روحم جدا شد یاد گریه یاد اشکات