ميرسم از پيچ كوچه خسته تر از هر زماني

آه از اين كوچه ها و خاطرات جاوداني

من فقط يك بچه بودم دختري سرشار احساس

عاشق پروانه ها و عاشق بوي گل ياس

تو ولي شيطان و مغرور .مهربان و خوب بودي

غير از آن ديوانگي ها ساده و محجوب بودي

عصرهامان توي كوچه .به .چه معصومانه بودند

آرزوهاي دل ما كوچك و در دانه بودند

توي عمق چشمهايت موج ميزد مهر و خوبي

من عروسك داشتم .تو يك تفنگ سبز چوبي

روزها مان غرق رويا ميگذشتند از پي هم

آه!ما بي درد بوديم .بچه هايي شاد و بي غم

تا كه روزي توي كوچه پر شد از بوي جدايي

بوي رفتن از ديار  روزهاي آشنايي

من شنيدم مادرت گفت مي برندت سوي غربت

تا كه درس خواني دور از اينجا.توي غربت

گرچه كوچك بودم اما.غم به قلبم چنگ ميزد

وحشت نام جدايي توي گوشم زنگ ميزد

وقت رفتن بود و شايد؟ وقت يك آغاز ديگر

يك شروع سرد و پر درد.وقت يك پرواز ديگر

گفتي اما وقت رفتن .منتظر باشم برايت

توي قلب كوچك من ثبت شد رمز صدايت

رفتي و بعد از تو كوچه همدم تنهايي ام بود

ياد تو ياد تفنگت درس رويا يي ام بود

سالهاي دوري تو . مثل شب آهسته مي رفت

درد دوري در تن من مثل تب آهسته ميرفت

سالها اما گذشتند .سالها ي بي قراري

سالهاي سرد پاييز .سالهاي بي بهاري

رفتي و اما به جايت سايه اي با قلب سنگي

من به جز پوچي نديدم از پس اين قاب سنگي

اين زمان يك كوچه است و سايه اش با رنگ غربت

غنچه عشق تو پر سرد در دل تاريك غربت

مي رسم از پيچ كوچه مثل يك روياي كوچك

آشناييها همان بود .يك تفنگ و يك عروسك

يک مرد بدکار،پس از مرگش با فرشته اي مقابل در جهنم روبرو شد.فرشته به او گفت:کافي است که شما در طول حياتتان هر گونه کارخوبي انجام داده باشيد.ين کار خود به شما کمک خواهد کرد.
و آن مرد پاسخ داد:من هرگز در طول زندگي ام کار خوبي انجام نداده ام.
فرشته اصرار کرد:خوب فکر کنيد
آن مرد به ياد آورد که يک بار،هنگامي که از ميان جنگلي عبور مي کرد،عنکبوتي را سر راهش ديده و براي آنکه آن حيوان را زير پا له نکند،راهش را کج کرده و باز میگردد
فرشته نيز لبخندي زد و يک تار عنکبوت ازاسمان سرازير شد تا آن مرد با بالا رفتن از آن وارد بهشت شود. در این ميان ديگر محکومين جهنمي از فرصت استفاده کرده تا از آن تار عنکبوت بالا روند،اما مرد چرخشي زده و شروع به هل دادن آن ها کرد،چرا که مي ترسيد که آن تار پاره شود.
.دراين لحظه تار عنکبوت پاره شد ومرد مجددا به درون جهنم پرتاب شد

   آن مرد شنيد که فرشته با خود مي گويد
.چه حيف!خود خواهي او باعث شد تا تنها عمل خوبي که در طول زندگيش انجام داده بود، به بدي تبديل شود

امروز صبح که از خواب بيدار شدي،نگاهت مي کردم؛و اميدوار بودم که با من حرف بزني،حتي براي چند کلمه،نظرم را بپرسي يا براي اتفاق خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد،از من تشکر کني.اما متوجه شدم که خيلي مشغولي،مشغول انتخاب لباسي که مي خواستي بپوشي.

وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که بايستي و به من بگويي:سلام؛اما تو خيلي مشغول بودي.

يک بار مجبور شدي منتظر بشوي و براي مدت يک ربع کاري نداشتي جز آنکه روي يک صندلي بنشيني. بعد ديدمت که از جا پريدي.خيال کردم مي خواهي با من صحبت کني؛اما به طرف تلفن دويدي و در عوض به دوستت تلفن کردي تا از آخرين شايعات با خبر شوي.

تمام روز با صبوري منتظر بودم.با اونهمه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با من حرف بزني.

متوجه شدم قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني،شايد چون خجالت مي کشيدي که با من حرف بزني،سرت را به سوي من خم نکردي.

تو به خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري.بعد از انجام دادن چند کار،تلويزيون را روشن کردي.نمي دانم تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي از روزت را جلوي آن مي گذراني؛ در حالي که درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري...

باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو در حالي که تلويزيون را نگاه مي کردي،شام خوردي؛ و باز هم با من صحبت نکردي.

موقع خواب...،فکر مي کنم خيلي خسته بودي. بعد از آن که به اعضاي خوانواده ات شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي.

اشکالي ندارد.احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به تو آماده ام. من صبورم،بيش از آنچه تو فکرش را مي کني.حتي دلم مي خواهد يادت بدهم که تو چطور با ديگران صبور باشي.

من آنقدر دوستتدارم که هر روز منتظرت هستم.منتظر يک سر تکان دادن،دعا،فکر،يا گوشه اي از قلبت که متشکر باشد.

 خيلي سخت است که يک مکالمه يک طرفه داشته باشي.خوب،من باز هم منتظرت هستم؛سراسر پر از عشق تو...

به اميد آنکه شايد امروز کمي هم به من وقت بدهي. آيا وقت داري که اين را براي کس ديگري هم بفرستي؟

اگر نه،عيبي ندارد،مي فهمم و هنوز هم دوستت دارم. روز خوبي داشته باشي...

وقتی ناراضی هستی از اینکه به چیزی که میخوای نرسیده ای

خوشحال باش

زیرا خداوند در فکر چیزی بهتر برای شماست

حضرت حیدر بنام فاطمه حساس بود

خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه

گردنت را میشکست آنجا اگر عباس بود

عشق يعني عشق پاك فاطمه

عشق يعني عشق زهرا و علي

امان از جدایی !

 امان از بغض های شبانه ی بقیع !

امان از بغض هایی که خاموش ست؛

 امان از داغی که در دل زینب (س) است چگونه سر به شانه ی تنهایی نگذارد کسی که

از هستی خویش جدا شده است؟!

چگونه ناله نکند آن که امانت بی بدیل الهی را شکسته بال و حزین، به آسمان سپرده است؟!

چگونه به تعزیت ننشیند آنکه صبر جمیل فاطمه (س) را در کبود ترین لحظه ها به تماشا

نشسته و عاشقانه به شکیبایی مقدس زهرا(س) ، ایمان آورده است؟!

این شانه های خیبر شکن کیست که از سنگینی اشک ها خم شده است ؟!

این دست های صاحب ذوالفقار مگر نیست که از شدت درد می لرزد ؟!

این زبان آتشین خطبه ها نیست که بغض، مجال آه از گلویش گرفته است؟!

با کدامین چکامه ، این مرثیه را بسرایم که سیل اشک ، هستی مدینه را به یغما نبرد؟!

با کدامین نوحه به تعزیت بنشینم که زمین، گریه های آسمان را تاب آورد؟

بانو! ای مادر احساس های سبز ، ای تبلور عصمت ، بانوی آب و آیینه و ای شرافت آدمی در خاک

و افلاک!

اگر برکت دست هایت نبود آسمان، ما را ریزه خوار کدامین "دستاس " می کرد تا با گفتن  

"یا زهرا(س)" تلخی تمام درد ها را به شیرینی درمان بسپارم.

یا زهرا(س) ، ای آینه لطافت هستی در ضمیر خاک.